گرایش به تک فرزندی در خانواده‌ها پدیده جدیدی نیست ولی در هیچ برهه‌ای از زمان به این شدت گسترش نیافته است. در بعضی خانواده‌های تک فرزند، کودک در میزان وابستگی به خانواده دچار افراط و تفریط می‌شود به طوریکه بعضی خانواده‌ها فرزند خود را در کانون توجه بیش از حد و برخی دیگر فرزند خود را مورد بی‌مهری قرار می‌دهند یکی از آسیب‌های تک فرزندی، فرزند سالاری است،در خانواده‌های تک فرزند، خانواده‌ها بیش از حد به مطالبات و خواسته‌های غیرمنطقی فرزند خود توجه می‌کنند.خانواده‌ها برای اینکه مشکلات ناشی از چند فرزندی را نداشته باشند و بتوانند هزینه افراد خانواده خود را راحت‌تر متحمل شوند به تک فرزندی روی می آورند.

والدین افراد تک فرزند سعی کنند فرزندان خود را به سمت خود کشانده و به آنها محبت و با خود هم فکر کنند تا کودکان به بحث‌های دیگر و به انزوا کشیده نشوند.خانواده‌های چند فرزندی بانشاط‌تر هستند، در خانواده‌های چندفرزند، فرزندان در کودکی هم بازی هم و در بزرگسالی یار و یاور یکدیگر هستند و از تفکرات و ایده‌های هم استفاده می کنند.

در گذشته سیاست فرزند کم تر زندگی بهتر باعث شد تا خانواده ها به سمت تک فرزندی روی بیاورند. افراد تک فرزند بیشتر به سوی اینترنت و ماهواره کشیده می شوند و با حیوانات خودشان را سرگرم می کنند که این امر می تواند آسیب‌هایی برای خود فرد و خانواده ایجاد کند.در آموزه‌های دینی با تک فرزندی مخالفت شده و به ازدیاد نسل به عنوان یکی از مقاصد مهم ازدواج تشویق شده است.والدین برای اینکه فرزند خود را به افق‌های بالاتری برسانند و برای اینکه فرزندشان در زندگی مشکل نداشته باشد به سمت تک فرزندی می روند که این مهم اقدامی نادرست است.