عفاف و حجاب و رعایت عرف جامعه خواسته همه مردم جمهوری اسلامی ایران است اما همه مردم نیز دوست دارند این موضوع نهادینه شده و با اقناع افرادی که به ناهنجاری روی می‌آورند جامعه اصلاح شود نه اینکه با پرداخت جریمه اجازه تردد ناهنجاران و بد‌حجابان داده شود!طرح عفاف و حجاب از یک سو در مجلس شورای اسلامی در حال بررسی است و از سوی دیگر نیروی انتظامی با مصوبه هیات دولت طرح گشت ارشاد را اجرایی می‌کند اما کدامیک از این موارد می‌تواند موجب اصلاحات عمقی و جدی حجاب در کشور شود؟!آیا اساساً بحث حجاب و عفاف در حال حاضر نیاز به قانون گذاری جدید دارد یا نه چراکه در حال حاضر ما تقریباً 350 صفحه قانون در مورد حجاب داریم آیا با وجود این قوانین ما توانسته‌ایم نتیجه مطلوب را بگیریم یا نه و آیا به اندازه کافی قوانین وجود دارد یا خیر؟

توجه به هنجارهای جامعه از جمله حفظ حجاب خواسته همه مردم است اما باید با هنجارشکنان طوری رفتار شود که خود از تکرار ناهنجاری بپرهیزند و شاید پرداخت جریمه برای بدحجابی راه‌حل کوتاه‌مدت باشد اما باید به این معضل ریشه‌ای نگاه شود و در عین حال فرهنگ‌سازی آن از زمان کودکی افراد انجام شود.حجاب بیشتر از اینکه یک اجبار در جامعه تلقی شود نیازمند آن است که یک انتخاب صحیح باشد و مانند ارزش‌هایی شبیه فداکاری و مهرورزی و دینداری تریج شود تا همه اعضای جامعه حجاب و البته مقدم‌تر از آن عفاف و پاکدامنی را به عنوان صلاح خود بپذیرند تا اینکه آن را قانونی بدانند که تخلف از آن برایشان جرایمی به همراه خواهد داشت.

ما350 صفحه قانون در زمینه عفاف و حجاب داریم ولی نگاهی به اوضاع جامعه مبین این نکته است که ترویج عفاف و حجاب در جامعه تغییر کرده ولذا ضروریست طرحی تازه با نگاهی نو و همه پسند را در این زمینه اجرایی کنیم. طرحی که هم باب دل جوان‌ها باشد و هم میانسالان طرحی که اقناع کند و مردم را به انتخاب حجاب و البته عفاف برساند.در میان راه یادمان باشد طبق تعالیم دین و قرآن حجاب و عفاف هم باید به مردها و هم به زنان توصیه شود و مخصوص جنس خاصی نیست. شاید درمان این دردی که متاسفانه در حال فراگیرشدن است تغییر نگاه و اقناع مردم است.

امر به معروف و نهي از منکر ضامن اجراي احکام شرع اسلام است و موجب تقويت بنيانهاي جامعه مسلمان است.امر به معروف و نهي از منکر يک امر حکومتي است و هر جامعه اسلامي را در هر يک از عرصه ها اصلاح مي کند. از نتايج و آثار سياسي امر به معروف و نهي از منکر شکست دشمن، امنيت راه ها، انتقام از دشمن و سامان يافتن کارها است.شريک بودن در پاداش عمل کننده به معروف از آثار معنوي اين امر است.

جلوگيري از مفاسد اقتصادي، و ممانعت از ورود مال حرام و ربا، بازگرداندن اموال به صاحبان اصلي، آبادي زمين‌ها و جمع‌آوري صدقات از جمله آثار اقتصادي امر به معروف و نهي از منکر است.امر به معروف و نهي از منكر با كاركرد اصلاح ،نظارت و نقد و كنترل اجتماعي خود ، آثار و بركات متعدد و غير قابل انكاري در زمينه هاي مختلف زندگي فردي و اجتماعي بشر داشته و موجبات رشد و تكامل آن را فراهم مي نمايد.

اين عنصر يكي از اساسي ترين عناصر فرهنگ اسلام است كه در چارچوب آن، سلامت جامعه در ابعاد مختلف تأمين مي گردد و عمل به آن، ضامن بقا و استمرار جامعه و نظام اسلامي خواهد بود.در مقابل ترك آن داراي پيامدهاي اجتماعي وفرهنگي است.امام باقر(ع) در حديثي به مهم ترين آثار امر به معروف و نهي از منکر اشاره کرده و مي فرمايند:"امر به معروف و نهي از منکر، راه پيامبران و شيوه صالحان است. واجب بزرگي است که با آن، فريضه هاي ديگر برپا مي شود و راه ها امن و کسب و کارها حلال مي گردد.

آنچه به ستم ستانده شده، به صاحبان آن بازگردانده مي شود. زمين ها آباد، از دشمنان انتقام گرفته و امور پا بر جا مي شود".به فرموده آن حضرت، پايه و استوانه نماز، روزه، حج، جهاد، خمس، زکات و ساير دستورات دين، امر به معروف و نهي از منکر است.استاد شهيد مرتضي مطهري(ره) در اين باره مي فرمايد:"امر به معروف و نهي از منکر، يگانه اصلي است که ضامن بقاي اسلام است… اصلاً اگر اين اصل نباشد، اسلامي نيست… آيا يک کارخانه بدون بازرسي و رسيدگي دائمي مهندسين متخصص که ببينند چه وضعي دارد، قابل بقاست؟ اصلاً آيا ممکن است يک سازمان همين طور به حال خود باشد، هيچ در باره اش فکر نکنيم و در عين حال به کار خود ادامه دهد؟ ابداً.

جامعه هم، چنين است".يکي از اثرات مهم اين فريضه، امنيت بخشي به فرد و جامعه مي باشد و ساير اثرات و کارکردهاي امر به معروف و نهي از منکر مثل بقاي جامعه و حفظ وحدت، عدالت اجتماعي و اقتصادي، آباداني و سازندگي، قدرتمندي افراد صالح جامعه و تضعيف دشمنان و منافقان، همگي در راستاي ايجاد امنيت و آرامش افراد اجتماع است.امر به خوبي ها و نهي از بدي ها دو اصل پذيرفته شده همه اقوام و ملل در طول تاريخ زندگي انسان بوده است، زيرا اين دو اصل در بردارنده منافع انسان ها و منطبق با عقل و فطرت اند.

از آنجا که افراد يک جامعه سالم مانند اعضاي بدن، در راه زندگي اجتماعي و ايجاد حيات صحيح انساني سهيم و شريک مي باشند و هيچ يک از آنها نمي توانند در برابر قوت ها و کاستي هاي جامعه بي تفاوت باشند، مسئله نظارت همگاني، امر به معروف و نهي از منکر، براي جلوگيري از فساد و سوق دادن جامعه به سوي اصلاح ضرورت مي يابد.باترك امر به معروف ونهي از منكر؛ اعتقادات مذهبي اعضاي جامعه رو به سستي گذاشته ودر آن حد كاهش مي يابد كه عده زيادي از اعضاي جامعه ديگر دليلي براي كنترل خود وپرهيز از گناه نمي بينند .

بدين ترتيب جامعه در معرض خطر انهدام قرار مي‌گيرد.به عبارتي ديگر ترك امر به معروف ويا تضعيف آن در جامعه خطري خانمان برانداز است ،در نتيجه با ترك امربه معروف ونهي ازمنكر سيل انجام منكرات در جامعه آغاز مي شودواين به نوبه خود تمام بخشهاي جامعه را تهديد مي كند.

با توجه به آثاري كه با ترك امر به معروف و نهي از منكر متوجه انسان و جامعه مي‏شود روشن مي‏گردد كه اگر جامعه بخواهد در برابر سلطه ستمگران و اشرار و گسترده شدن فساد و تباهي‏ها مصونيت پيدا كند بايد اين فريضه بزرگ الهي را به بهترين شكل و با تمام قوت و قدرت به انجام برساند. بنابراين هر جامعه اي براي پويايي خويش نيازمند آرامش و امنيت از جانب داخل و خارج است و براي برقراري امنيت اجتماعي ، عوامل و متغيرهاي متعددي دخيل و موثر هستند . يکي از کارکردهاي امر به معروف و نهي از منکر –  به عنوان يکي از مهم ترين واجبات اجتماعي دين اسلام -  ايجاد و برقراري امنيت اجتماعي است .